Mijn naam is Chris. Al van jongs af aan voelde ik dat er meer was dan alleen de zichtbare wereld. Vooral in de natuur en aan het water ervoer ik rust en een gevoel van verbondenheid met iets wat groter is dan wijzelf.
Door de jaren heen heeft het leven mij op verschillende manieren uitgenodigd om naar binnen te kijken. Periodes van angst, onzekerheid en grote veranderingen brachten mij steeds opnieuw bij de vraag wie ik werkelijk ben, los van verwachtingen, rollen en alles wat we gaandeweg over onszelf zijn gaan geloven.
Een belangrijk keerpunt in mijn leven kwam in 2012. Een bijzondere ontmoeting en een periode van diepe innerlijke herkenning brachten iets in beweging wat moeilijk volledig in woorden te vatten is. Het voelde alsof er iets van mij afviel en ik dichter kwam bij een laag in mezelf die altijd al aanwezig was.
Wat ik daarin vooral ervoer, was onvoorwaardelijke liefde. Niet als een idee of iets wat ik moest proberen te bereiken, maar als iets wat er in wezen al is. Die ervaring veranderde mijn kijk op mezelf, op andere mensen en op het leven.
Ook daarna kende mijn leven ingrijpende veranderingen. Juist daarin ontdekte ik steeds meer dat we niet alles kunnen sturen wat er op ons pad komt. Wel kunnen we bewuster leren omgaan met wat het leven ons laat zien. Voor mij ligt daarin een belangrijk deel van persoonlijke en spirituele groei.
Door mijn eigen zoektocht ben ik mij steeds verder gaan verdiepen in spiritualiteit, religies, bewustzijn en verschillende levensbeschouwelijke stromingen. Hoewel de woorden en vormen kunnen verschillen, herken ik daarin steeds opnieuw eenzelfde kern: verbinding, bewustwording en liefde.
Die weg bracht mij uiteindelijk ook bij het begeleiden van andere mensen. In gesprekken merkte ik hoe waardevol het kan zijn wanneer iemand ruimte krijgt om zonder oordeel naar zichzelf te kijken. Niet om te vertellen wat iemand moet doen, maar om samen zichtbaar te maken wat er onder gedachten, emoties en terugkerende patronen leeft.
Binnen Prakasha verbind ik mijn levenservaring en spirituele verdieping met onder andere Human Design, Gene Keys en het Drievoudig Levenskompas. Daarbij vind ik het belangrijk dat spiritualiteit niet iets wordt wat boven het gewone leven zweeft. Juist in relaties, werk, keuzes, onzekerheden en alledaagse situaties wordt zichtbaar hoe bewust we werkelijk leven.
Ik geloof dat ieder mens een eigen weg heeft en dat niet alles op die weg door onszelf te bepalen is. Maar hoe bewuster we worden van onszelf, hoe meer ruimte er ontstaat om anders met ervaringen en patronen om te gaan.
Voor mij komt veel uiteindelijk terug bij één eenvoudige, maar diepe vraag: kunnen we steeds meer vanuit liefde leven, voor onszelf, voor de ander en voor het geheel.