Bij wie of wat leggen we eigenlijk onze autoriteit neer?
Bij leiders?
Bij systemen?
Bij regels?
Bij mensen die zeggen dat zij het weten?
Door de eeuwen heen zijn we eraan gewend geraakt om richting buiten onszelf te zoeken. Vaak gaf dat houvast en structuur. En soms is dat ook waardevol. Want informatie, ervaring en kennis van buitenaf kunnen ons helpen om helderder te kijken.
Maar is het de bedoeling dat we alles buiten onszelf zomaar volgen? Of mag er juist een samenspel ontstaan? Een samenspel tussen wat je hoort, leest en leert… en wat je van binnen waarneemt. Want misschien gaat het niet om kiezen tussen buiten of binnen. Misschien gaat het erom dat je jezelf de gelegenheid geeft om bewust te kiezen. Om te voelen: wat neem ik mee, wat laat ik liggen, en wat klopt op dit moment voor mij?
Binnen Human Design wordt dit mooi benoemd als je innerlijke autoriteit. Het laat zien dat niet iedereen op dezelfde manier helderheid ervaart. De één heeft tijd nodig om door emoties heen te bewegen. De ander voelt iets directer in het lichaam, via het hart, de milt of een dieper innerlijk weten.
Human Design hoeft geen waarheid te zijn die je zomaar aanneemt. Het kan juist een hulpmiddel zijn om te onderzoeken hoe jij keuzes kan maken, waar jij helderheid voelt en wat voor jou werkt.
Misschien is dát de uitnodiging van deze tijd: Niet blind volgen wat buiten je wordt gezegd. Maar ook niet alles alleen willen bepalen vanuit je hoofd.
Wel luisteren, onderzoeken en invoelen. En jezelf dan de gelegenheid geven om bewust te kiezen?
